Voorkom het gebruik van vakjargon

Het belang van het kind

Voorkom het gebruik van vakjargon

Herken je dat, termen als ‘hulpverlening’, ‘het belang van het kind’?

Het belang van het kind

Regelmatig betrapte ik mijzelf er ook op, het gebruik van vakjargon. Termen die je als vanzelfsprekend helder beschouwd. Maar wat betekenen deze woorden of zinnen eigenlijk als je er eens goed naar kijkt, of luistert? En hoe kan je zorgen dat je op 1 lijn komt in het gesprek?

‘Het belang van het kind’


Om dit helder te krijgen wil ik je vragen om je even in de cliënt of patiënt in te leven.

Je zit aan de andere kant van de tafel en er wordt tegen je gezegd dat jullie hier zitten in het belang van het kind. Of anders nog, dat jij zelf niet handelt in het belang van het kind. Terwijl jij daar zit, probeert te overleven, alle ballen hoog probeert te houden en in jouw beleving juist het belang van je kind voor ogen hebt. Wie is de ander om jou te zeggen dat je niet in het belang van het kind handelt? Jij bent toch de ouder en jij weet echt wel wat het beste is voor jouw kind. ‘Nee, deze persoon gaat mij niet verder kunnen helpen’.

‘Hulpverlening’


Zo ook met de term hulpverlening. Als hulpverlener of professional weet je wat hulpverlening inhoud en wat het kan opleveren. Maar als we ons weer even inleven in de ander, dan kan het woord ‘hulpverlening’ ook een hele andere associatie met zich meebrengen. ‘Komt Jeugdzorg dan mijn kinderen uit huis plaatsen?’ of als het gaat om huisvesting kan de verwachting zijn dat er direct een huis beschikbaar is, of een potje met geld als het gaat om budgethulpverlening. Of andersom, ‘ze kunnen toch niets voor me doen’.

Weerstand


Zie je wat er kan gebeuren bij de ander? Er kan weerstand ontstaan. Jouw beste bedoelingen kunnen een bedekt verwijt bevatten. En het gesprek kan volledig langs elkaar heen gaan.

Waarom zou je als ouder of cliënt akkoord gaan met hulpverlening als je zelf vind dat je het goed doet. Waarom zou je akkoord gaan als je eigenlijk hartstikke bang bent voor het onbekende en dus vast wilt houden aan wat je kent? Helaas heb ik genoeg gevallen gezien van zaken die werden afgedaan als ‘ouders werken niet mee’ of ‘staan niet open voor hulpverlening’. Ik vraag me dan altijd af of men gezien is in hun angst voor het onbekende.

Weerstand

Hoe kan je dit anders doen?


Jullie hebben beiden hetzelfde doel, jullie willen allebei dat het goed gaat met het kind. Met de term ‘het belang van het kind’ resoneren ouders niet, hierdoor worden ze dus juíst niet gemotiveerd, dat hebben we hierboven net gezien. Om dit te doorbreken moet je naar het gevoél van ‘het belang van het kind’. Hoe je dat doet? Ga naar de pijn die nu ervaren wordt. Waar weet je dat ze tegenaan lopen? Welke impact heeft dat op hun leven? Welke impact heeft dat op hun gevoel? Vanuit deze ‘pijn’ maak je het bruggetje dat jullie niet willen dat het kind hier later ook last van zal hebben. Dat je wilt voorkomen dat het erger wordt. Kijk vervolgens samen hoe je ervoor kan zorgen dat het kind in de toekomst deze struggels niet heeft. Daarin heeft de ouder de power om dat nu aan te pakken. Dán ervaren ouders wat het is om in het belang van hun kind te handelen.

 

Extra tip:


Leg altijd uit wat hulpverlening inhoud en waarom je denkt dat hulpverlening hen kan helpen. Vraag naar eventuele angsten of onzekerheden m.b.t. de hulpverlening. En vraag altijd door naar verwachtingen. Zo kan je irreële verwachtingen alvast tackelen waardoor je de kans op succesvolle hulpverlening vergroot.

Meer weten over huiselijk geweld en kindermishandeling?
Klik op één van onderstaande buttons

Inschrijven voor een training of workshop
Meld je hier aan voor de gratis en vrijblijvende online videoserie

Anne van Hoorn

No Comments

Post a Comment