Intuïtie versus het brein

Intuïtie versus het brein

“Je intuïtie weet wat te doen. De kunst is alleen om je hoofd zijn mond te laten houden zodat je kan luisteren”

Heb jij ook wel eens dat je achteraf denkt: “Had ik maar (eerder) naar mijn onderbuikgevoel geluisterd?” Of “Dit is precies waarom ik er vanaf het begin al geen goed gevoel bij had?” 

Je bent niet de enige..

Intuïtie is een ingewikkeld fenomeen. Het komt op verschillende (subtiele) manieren bij je binnen zonder dat je er een handleiding bij krijgt waarin staat waar het over gaat en wat je ermee moet doen. Die handleiding is iets waar het menselijk brein (je ratio) juist wel behoefte aan heeft. We willen zaken graag zeker weten, onderbouwen en kunnen beredeneren.

Het menselijk brein heeft als primaire rol ons in veiligheid te brengen en te houden zodat we kunnen overleven. Het aangaan van confrontaties en het onderzoeken van de schaduwkanten van de mens druisen in tegen dit instinct van het brein.

Knagend gevoel


Je kan je voorstellen dat wanneer je intuïtie iets duidelijk wil maken, we ratio laten overheersen omdat je voor je gevoel ‘niets met dat onduidelijke (knagende) gevoel kan’. Wat het ook niet makkelijker maakt is dat het nogal eens signalen zijn die ons een andere richting op wijzen dan we in eerste instantie ‘gepland’ hadden. Het schopt je planning door de war en het kan je confronteren met iets wat je liever niet wilt geloven of zien, dus dan kan negeren soms makkelijker zijn.

Het knagende effect van het onderbuikgevoel kan als storend worden ervaren. Je kan ervan wakker liggen of het kan afleiden. Reden te meer om het snel weg te stoppen.

Schaduwkanten


Het luisteren naar je onderbuikgevoel bij een vermoeden van huiselijk geweld of kindermishandeling kan helemaal confronterend zijn. Er komt nogal wat bij komen kijken als je dit gevoel verder gaat onderzoeken. De uitkomst kan namelijk zijn dat de person(en) waarvan je het niet ‘verwacht’ had hun kind bijvoorbeeld mishandelen. De schaduwkanten van de mens worden zichtbaar.

Belemmeringen


Als tegenreactie van het brein op die verdieping en mogelijke confrontatie van die zogenoemde schaduwkanten van de mens, zal het brein je aan het twijfelen brengen door vragen te stellen als:

‘Wat als mensen boos worden?’. ‘Wat als ik ernaast blijk te zitten met mijn vermoeden?’ of ‘wat voor beerput trek ik open als ik hierin begin?’. Allemaal manieren van ons brein om de confrontatie uit de weg te gaan en ons veilig te houden.

Wie is er nu in veiligheid gebracht?


Als je je brein hebt laten ‘winnen’ dan ben jij in ieder geval veilig. Veilig in die zin dat je de lastige vragen van het brein niet hoeft te beantwoorden, ze geen werkelijkheid worden, omdat je niet verder op onderzoek gaat. De keerzijde is echter is dat er mogelijk een kindje in een onveilige situatie leeft.[/vc_column_text]

Draai de vraag om

Het is duidelijk waarom het signaleren en bespreekbaar maken van huiselijk geweld een ingewikkelde zaak is. Wil jij leren luisteren naar je onderbuikgevoel? Dan kan je daar nu alvast een begin mee maken.

Betrap jij jezelf er wel eens op dat je brein deze vraag aan je stelt?

 
‘Wat als mijn onderbuikgevoel/ intuïtie niet blijkt te kloppen?’  Draai hem dan om. Stel jezelf de vraag: ‘Wat als dit een proces is van mijn brein is om me ergens voor te behoeden?’ 

Meer weten over huiselijk geweld en kindermishandeling?
Klik op één van onderstaande buttons

Inschrijven voor een training of workshop
Meld je hier aan voor de gratis en vrijblijvende online videoserie

Anne van Hoorn

No Comments

Post a Comment